بتراش اي سنگ تراش .....

 سنگي از معدن درد بهر مزارم  بتراش 

                            روي سنگ قبره من عكسي از چهره زيباي نگارم بتراش

بنويس اي سنگ تراش عاقبت شدم فداش ... بنويس تا بدونه عمرمو دادم براش

روز آشناييمون رو تنه درخت بيد .......  يار بي وفاي من عكس دو تا دل و كشيد

كفت يكي از اون دلها فداي اون يكي بشه .... عاقبت كشت دلمو تا كه به آرزوش رسيد

|لينك مطلب| نوشته شده توسط امین در یکشنبه بیست و هفتم اسفند 1385 و ساعت 20:28

<p align="center">
<object classid="clsid:6BF52A52-394A-11D3-B153-00C04F79FAA6" id="WindowsMediaPlayer1" width="94" height="40" style="border: 1px dotted #999">
    <param name="URL" value="http://files.myopera.com/Djhamid/blog/08_NefrinWwW.DjiraNi.Com.mp3">
          <param name="autoStart" value="-1">
          <param name="volume" value="100">
          <param name="rate" value="1">
  </object></body>
<br><span lang="en-us"><a href="http://www.tkbleak.com">
<span style="font-size: 8pt">tkbleak.com</span></a></span><span style="font-size: 8pt">
</span>
</p>
<!-- irLearn.com --></body>
</html>



|لينك مطلب| نوشته شده توسط امین در شنبه نوزدهم اسفند 1385 و ساعت 18:40

هر کس بد ما به خلق گوید

                ما دیده به بد نمی تراشیم

ما نیکی او به خلق گوییم

               تا هر دو دروغ گفته باشیم

|لينك مطلب| نوشته شده توسط امین در شنبه نوزدهم اسفند 1385 و ساعت 18:28

|لينك مطلب| نوشته شده توسط امین در شنبه نوزدهم اسفند 1385 و ساعت 18:20

رهگذر عشق

نم نم باران زند بر کوچه ها                 شوق دیدارت شده حاجت زما

دل زارم طلب عشق کند                    در میان کوچه های بی انتها

در هر طرف رو می کنم                     چون گل درون ذهنمی

چون بر عکس تو رو می کنم                عابد شوم در معبدی

من عابد عشق تو ام                          معبود گهم کاشانه ات

در نم نم باران عشق                          عاشق تزین عاشقم

                                                                       شاعر :سجاد آصفی

******************************************************

                          دنیای عاشقی

در آسمان پر غبار                           چون شاخه ای گشتم جدا

با غرش ابر سیاه                             موجی شوم در چشم تو

با هر نگاه عاشقت                          من می شوم عاشقترین

عشقت میان موج ها                         مانند یک رنگین کمان

تبلوری از مهرو وفا                            خوشرنگ ترین در پیش ما

من گشته م رنگین ترین                    ازهیبت چشمان تو

یک دم نشین بر پیش ما                    تا جان شود بهرت فدا

تاکه کنم برتو نگاه                           دل می شود از غم جدا

چون بررخت کردم نگاه                    گشتی فروغ دیدگان

شاعر:سجاد و محمد اصفی

خسته از نامردمی ها در کنار خاکستر سیگارم، می شینم و داد می زنم. اما با زبون بسته داد می زنم.

این عادتمه.

یه نگاهی به فیلتر سیگارم میندازم و با خودم می گم: خدایا! هر جا هست سالم باشه. باور نمیکنی؟ می دونم. اما یادت میاد که می تونستی منو بکشی و این کارو نکردی. شاید دلت برام سوخت.

دریچه ای که توی راه عبور از جنگل ، همون جنگلی که داشتیم با ماشین رد می شدیم،یادت هست؟نگاهت کردم و تو هم نگاهی کردی.نگاه تو به من نبود با معرفت.

ولی نگاه من تو چشمای ناز تو خلاصه می شد. یادمه ازت پرسیدم : میم ؟ یه نگاه به این جنگل بنداز. بعد تو با اون چشای قشنگت، نگاهی به دوردستها انداختی و گفتی: چی؟  نگاهی بهت کردم و مثل امروز فریاد زدم. آره. تو نشنیدی. می دونم . آخه فریاد اون روزم هم مثل فریاد امروز بود. با همون فریادی که تو نشنیدی بهت گفتم: ته هر جنگل تاریکی، یه راه فرار هست. یادته؟ تو نفهمیدی چی می گم. راستشو بخوای منم نفهمیدم. اما تقصیر تو نبود عزیز. بعضی وقتها چشمها یه حرفهایی می زنن که صد تا زبون یه جا نمی تونه اون حرفو بزنه.

اما بذار بهت بگم. الان کسی رو دوست دارم. اون داره منو برمی گردونه به چند سال قبل. این دفعه هم وصالی در کار نیست. اما فرقش اینه که دوستم داره. می فهمی؟ شاید بپرسی چی می خوام بگم؟ آخه یادمه همیشه می پرسیدی . می پرسیدی چی می خوای بگی؟ منظورت چیه؟ منم می گفتم: هیچی...

یه سیگار دیگه روشن می کنم .می خوام جوابتو این دفعه روراست بدم.اگه می گفتی که کسی رو دوست داری و بعد می رفتی،من فقط اشک می ریختم. اما وقتی نگفتی پیر شدم .

گنجشک روزهای عاشقی من! پرستویی از اون ور جنگلا اومده پیشم. دوستم داره. دارم باهاش جوون می شم.گرچه سختمه و سختشه. نگاه های اون شاید جذابیت تو رو نداره ولی می خوام بگم الان کسانی رو می بینم که وقتی با تو بودم نمی دیدم. اون دوستم داره و با اینکه به احتمال زیاد نمی بینمش و حتی وصالی هم در کار نیست اما خیلی چیزا برام معنی تازه ای گرفته.

یه پُک دیگه به سیگارم می زنم و یه نگاه توی آینه میندازم. سیگارمو نصفه خاموش می کنم و محکم فشارش میدم به ته جاسیگاریم. اشکامو پاک می کنم و همون حرف همیشگی رو به خودم می زنم: " مرد که گریه نمی کنه!"

دیگر زیبا نخواهی بود.

من عشق را مانند سیگاری دود می کنم.